زیبایی عشق، پاکی صداقت، اوج مهربانی و نهایت آرامش
همه در کنار تو برایم معنی پیدا کرده است
سالروز تولدت را تبریک میگویم . . .

سوسوی ستارگان آسمان در التهاب آمدن توست

آمدی و آسمان و زمین را برایم بهشت کردی

تنها ستاره ی آسمان دلم تولدت مبارک . . .

سلام حسین عزیزم..امیدوارم مثل همه ی روز های خوبت و مثل اونروزی که دیدمت حالت خوب باشه...نمیدونم این مطلبو میخونی یا نه..میدونم این روزا سرت خیلی شلوغه و فقط امیدوارم تو هر کاری که میکنی موفق باشی...خوب تو این روز زیبا بهت بگم از تو بخاطر همه ی خوبیها یی که به من و همه ی ادما ی اطرافت کردی ممنونم..و لطفا منو ببخش اگه نتونستم جبرانشون کنم...خیلی خوشحالم که خدا منو با یه پسر خیلی خاص اشنا کرد..و من سعی میکنم ازین به بعد توی زندگیم مثل تو باشم...نمیدونم اگ 22مرداد نبود کی میخاست ادم بودنو یاد من بده...امیدوارم به همه ی چیزهایی که تو زندگیت میخای و مطمینم لیاقتشونم داری برسی...همیشه برام دعا ه ا ی خوب بکن...در اخر هم باید بگم..

         ممنون که بدنیا اومدی!...تولدت مبااااااااااااااااارک عزیزم......دوستدارت f.r

آدمهای اطرافمان برایمان همانند نفس میماند

تا که هستند به آنها خیلی زود عادت میکنیم

زیاد که باشند از هر کدام به قدری از همنشینی شان بهره میبریم

همین که کم می آوریمشان دوباره به آنها سرکی میکشیم

یه روزی هم میرسه که دیگه نفسی نیست برای کشیدن

صد هزارون عمر پر بار، تقدیم به یک ثانیه از لحظه ی بارون

صد هزارون چشم گریون ، خیره به چهره ی خندون

درسته من صدتا نیستم، یکی هستم، زیر بارون با همون چشای خیسم

ولی صدتا آرزوی خشکل میکنم برات باز امسال تا بشی خندون خندون  ..... جون ..... جون

فی البداهه از خودوم بودا

جای نقطه چینا اسمتو بزاری شعر کاملتر میشه دادا

                                           اگر چه یادمان می رود که عشق تنها دلیل زندگی است
              اما خدا را شکر که نوروز هر سال این فکر را به یادمان می آورد
           پس نوروزتان مبارک که سالتان را سرشار از عشق کند . . . ......شاید بازم ی روز خوب بیاد...

                                           اگر چه یادمان می رود که عشق تنها دلیل زندگی است
              اما خدا را شکر که نوروز هر سال این فکر را به یادمان می آورد
           پس نوروزتان مبارک که سالتان را سرشار از عشق کند . . . ......شاید بازم ی روز خوب بیاد...

نیستی دادا

 میرم ولی باز تو بدون... همیشه ... یادت از خاطر من... فراموش ... نمیشه                                                                                                                                                                                         

                                                                  خسته‌ام از آرزوها، آرزوهای شعاری

شوق پرواز مجازی، بالهای استعاری

لحظه‌های کاغذی را روز و شب تکرار کردن
خاطرات بایگانی، زندگیهای اداری     

آفتاب زرد و غمگین، پله‌های رو به پایین

سقفهای سرد و سنگین، آسمانهای اجاری

با نگاهی سرشکسته، چشمهایی پینه‌بسته
خسته از درهای بسته، خسته از چشم‌انتظاری

صندلیهای خمیده، میزهای صف‌کشیده
خنده‌های لب پریده، گریه‌های اختیاری

عصر جدولهای خالی، پارکهای این حوالی
پرسه‌های بی‌خیالی، صندلیهای خماری

سرنوشت روزها را روی هم سنجاق کردم
شنبه‌های بی‌پناهی، جمعه‌های بی‌قراری

عاقبت پرونده‌ام را با غبار آرزوها
خاک خواهد بست روزی، باد خواهد برد باری

روی میز خالی من، صفحه‌ی باز حوادث:

در ستون تسلیت‌ها نامی از ما یادگاری

*** من حسینم، آن حسینی که تفاخر به رفاقت باتو دارد ***

نوزده ساله که خشکل ترین رزهای سرخ دنیا،عطرشونو از نفسای تو میگیرن

*-*-*-*           پس        *-*-*-*

*-*-*-*-* تولدت بازم مبارک عزیزم *-*-*-*-*

راستی...

کاشکی اونجا بودما !

و نمیدونم حس حالم تو این نوشته ها پیداست یا نه

اما در کل چه میشه کرد...

در جواب اون جواب طولانیت باید بگم..

بغضی وقتا فکر میکنم...خیلی دوست دارم...

چه پیشم باشی چه نباشی فقط سالم باشی..همین

دلم خیلی برات تنگ شده

00:29 یازده مهر94

یه روزی میرسه که امروز رو حتی به یاد هم نیاریم ... اون روزایی رو که با وسواس از ثانیه هاش هم نمیگذشتیم.

همیشه دوس داشتنی بود ...

همیشه همه چیز دوسداشتنی بود

هیچی بازی نبود ... شوخی هم نبود... حالا بدون شوخی هم نبود...

ولی شوخی ها هم رنگی داشت، عطری داشت،لطفی داشت، مزه ای داشت

خلاصه دلا نزدیک بود، اونقدی نزدیک بود، که گرمای نفسها رو میشد حس کرد، لمس کرد و از حرارتش به جوش اومد؛

گاهی آنچنان حست میکردم که وقتی متوجه میشدم میدیدم ساعتهاست میخکوبت شدم... و آخرشم که ...

وآخرشم که نمیشد ازش گذشت، آخه فاصله یه روزه یا چن روزه ی بین اون و سلام بعدی به طول عمر یه آدم و هر ثانیش به ضربات یه چکش سنگین به پیکر آدم شبیه بود...

اره... خدافظیا همیشه طولانی بود... طولانی بود و سخت... نمیدونم... نمیدونم شاید هم تعارف بود... حالا واقعا تعارف بود؟

از "یه دیوونه"  _  ؛) ......... راستی چه خبرا