دلنوشته های دو تنها
(( برگی از دفتر نقاشی ))
بعد مدتها دارم باز رنگ خدا رو تو دفتر نقاشیه سرنوشتم میبینم...
انگار که قلمش را به دست تو داده و گفته که هر چه بنویسی وبکشی حسین دوس دارد ...
ومن عاشق بیرون زدن های رنــــگ،
از خطوط قرمزی هستم که موقع دیدارت در کوچه خاطراتمان،
بر کالبد ثانیه هایم پاشیدی
دوستدارت حسین
بگذار تا بگریم چون ابر در بهاران
کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران
●
هر کو شراب فرقت روزی چشیده باشد
داند که سخت باشد قطع امیدواران
●
با ساربان بگوئید احوال آب چشمم
تا بر شتر نبندد محمل به روز باران
●
بگذاشتند ما در دیده آب حسرت
گریان چو در قیامت، چشم گناه کاران
●
ای صبح شب نشینان، جانم به طاقت آمد
از بس که دیر ماندی چون شام روزه داران
●
چندی که بر شمردم از ماجرای عشقت
اندوه دل نگفتم، الا یک از هزاران
●
سعدی به روزگاران مهری نشسته بر دل
بیرون نمی توان کرد، الا به روزگاران
●
چندت کنم حکایت؟ شرح این قدر کفایت
باقی نمی توان گفت، الا به غمگساران
بگذریم ازتمام حرفها،،،
من از تحمیل کردن بیزارم و به حرفی گیر نمیدم و حرف اصلی من اینه که :
اونوقتی که دلت پیش کسی گیر کنه
آخ آخ... 
...
تازه زمانیه که میفهمی زندگیت،
شکله همون کس شده
شکله خواسته هاش
شکل ...
و اینجاست که دیگه آدم قبلی نیستیو همه چیزت تغییر کرده،
اصلا شدی اون!
و دیگه خودت مهم نیستی
خودمو میگم
از شما توقعی ندارم
چقدر اين حرف سيمين دانشور قشنگه که ميگه :
هر وقت و ساعت که ﻓﻬﻤﯿﺪﮮ
ﺑﺎ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯾﺖ ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﻝ " ﯾﮏ "زنﺭﺍ ﺷﺎﺩ ﮐﻨﮯ
ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﻓﻬﻤﯿﺪﮮ که
ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﺍﮮ " ﯾﮏ زن " ﻣﺮﺩ " ﺑﺎﺷﮯ
ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﻓﻬﻤﯿﺪﮮ
ﺯﻥ " ﺗﮑﯿﻪ ﮔﺎﻩ " ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﻓﻬﻤﯿﺪﮮ
زن " ﺗﻮﺟﻪ " ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﻓﻬﻤﯿﺪﮮ
ﻋﺸﻘﺖ ﺑﺎﯾﺪ " ﭘﺎﮎ " ﺑﺎﺷﺪ
ﻫﺮ ﻭﻗﺖﻓﻬﻤﯿﺪﮮ
ﻭﻗﺘﯽ زنى ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﮮ ﺑﻮﺳﯿﺪﻥ ﺩﺍﺩ
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ " ﻋﺸﻖ " ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﺒﻮﺳﮯ ﻧﻪ ﺑﺎﻫﻮﺱ
ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﻓﻬﻤﯿﺪﮮ
ﺩﻝ " ﮐﺎﺭﻭﺍﻧﺴﺮﺍ " ﻧﯿﺴﺖ
ﻫﺮ ﻭﻗﺖ فهميدى
زن شکننده و حساس است
انوقت ميتوانى نام خودت را بگذارى " مرد
...قول بده بهم...اگه ...بعد از اومدنت هر تصمیمی گرفتم......نه به خاطر تو...به خاطر من...تا همیشه بهش عمل کنی...هر تصمیمی!
اینگونه نگاه کنيد...
مرد را به عقلش نه به ثروتش
.
زن را به وفايش نه به جمالش
.
دوست را به محبتش نه به کلامش
.
عاشق را به صبرش نه به ادعايش
.
مال را به برکتش نه به مقدارش
.
خانه را به آرامشش نه به اندازه اش .jpg)
.
